محمد بيومي مهران ( مترجم : سيد محمد راستگو )

47

بررسى تاريخى قصص قرآن ( فارسى )

كاشته بود ، آنگاه هوش خود را از دست داد / مست شد و عورتش آشكار گرديد و پسرش حام او را در چنين هيئتى ديد و او را به ريشخند گرفت و اين خبر را به برادرانش « سام » و « يافث » هم باز گفت امّا آنان از برادرشان با ادب‌تر بودند و ردايى برداشتند و با عقب گرد به سوى پدرشان شتافتند و بىآنكه او را در اين حال ببينند شرمگاهش را فرو پوشاندند ، امّا وقتى نوح از مستى به هوش آمد و دانست كه حام با او چگونه رفتار كرده است ، كنعان را نفرين گفت و از خداوند خواست كه زاد ورود او را بردهء بردگان فرزندان سام و يافث قرار دهد « 1 » . نوح پس از توفان سيصد و پنجاه سال زيست و تمام عمر نوح نهصد و پنجاه سال بود كه پس از آن مرد « 2 » . نقد قصّهء توفان به روايت تورات ناقدان تورات ( عهد عتيق ) « 3 » در اين باره همداستان هستند كه اسطورهء عبرى توفان كه در سفر پيدايش تدوين شده است در اصل دو قصّهء جداى از همديگر را فراهم آورده است كه هر چند در جزئيات با همديگر تناقض دارند و مؤلف اين دو قصّه را در هم آميخته تا از آنها يك داستان همشكل و همجنس پديد آورد ، امّا چنان به غايت با فاصله آنها را به همديگر مرتبط ساخته كه خواننده همواره - حتى اگر چندان دقت نظر هم به خرج ندهد - متوجّه تكرار و تناقض در آن دو مىشود « 4 » . امّا آن دو مرجعى كه سفر پيدايش تورات قصّهء توفان را از آنها گرفته ؛ يكى از آنها يك منبع يهودى است تحت عنوان « مدارك يهودى » كه نشانهء اختصارى آن « » است كه چه بسا قدمت آن به سال 850 ق . م به يهودا برگردد و از آن روى چنين ناميده شده كه « يهود » به عنوان اسم خاص به كار برده مىشود ، امّا دومين منبع ، از منابع « كهنوتى »

--> ( 1 ) . سفر پيدايش ، 9 / 20 - 27 ؛ على عبد الواحد وافى ، الاسفار المقدسة ، ص 32 . ( 2 ) . تكوين ، 9 / 28 - 29 . ( 3 ) . تورات واژه‌اى عبرانى به معناى هدايت و ارشاد است كه پنج سفر نخست از عهد عتيق ( تكوين ، خروج ، لاويين ، اعداد و تثنيه ) را شامل مىشود . چرا كه تنها بخشى از عهد عتيق به حضرت موسى ( ع ) منسوب است و اطلاق تورات بر تمام آن از باب اطلاق جزء بر كل و يا از حيث اهميت تورات يا انتساب آن به موسى است ، تورات يا عهد عتيق غير از عهد جديد ( كتاب مقدّس مسيحيان ) است . تورات كتاب مقدس يهوديان است كه علاوه بر تاريخ ، باورها و شرايع آنان را نيز شامل است كه احبار يهود آن را به سه بخش تقسيم مىكنند : 1 ) ناموس 2 ) انبياء 3 ) كتابات ( - اسرائيل ، ص 119 به بعد ) . ( 4 ) . جيمز فريزر ، پيشين ، ص 106 .